Witajcie! Ku mojej uciesze dziś dużo pochmurniej niż wczoraj, mogę się zatem wziąć temat długo w głowie układany - o rzeczach w naszych mieszkaniach, których z różnych powodów nie lubimy. Bardzo często w ciągu dnia zdarza się sytuacja, kiedy mój wzok padnie na jakiś przedmiot w mieszkaniu, który z różnych powodów psuje mi humor. Ta notka powstała także w ramach mojego "Projektu Mała Droga" o której możecie więcej przeczytać w linku. W ramach 5 przykazań "Z długopisem w dłoni" spisuje więc sobie te nieprzyjemne i przykre momenty w ciągu dnia. W ostatnim tygodniu znalazło się więc tam kilka punktów, który nigdy by tam nie było gdyby nie TE rzeczy. Jako, że spędzam kolejny wieczór w samotności, postanowiłam wykorzystać czas i te wszystkie zalegające ubrania podzielić na kilka kategorii i rozpisać rozwiązania, które mogą mi pomóc w pozbyciu się nieprzyjemnego uczucia spoglądania na nie i znaleźć sposób niepowodujący wyrzutów sumienia. A wy? Jak pozbyć się ubrań? Co zrobić z ciuchami?
Dzień Dobry! Witaj słodka Portugalio, moje ostatnie dni na lizbońskiej ziemi i przyznam Wam szczerze, z ulgą wracam do sączącej się brudnym deszczem Warszawy. Zdecydowanie za długo i za gorąco - jestem typem który kocha wyjazdy, ale tylko te kilkudniowe - później każdy szczegół, który jest inny niż w moim ukochanym tfu tfu, wynajętym mieszkaniu, potrafi mnie wyprowadzić za rączkę z krainy urlopowej szczęśliwości.
![]() |
| Co warto zobaczyć w Lizbonie |
Co warto zobaczyć w Lizbonie
Dzisiaj, z racji pory, krótko o miejscu dla poszukiwaczy skarbów. Wspaniałe miejsce na mapie stolicy Portugalii - Targ złodziei (a raczej by być ścisłym, złodziejek) jest "otwarte" w każdą sobotę i wtorek - ze względu na turystów zalecam wtorek, w porze wakacyjnej jest to jednak zupełnie obojętne - i tak będzie full. Jak się najłatwiej dostać? Metrem na przystanek Santa Apolonia i w górę - po prawej stronie wielkiego białego kościoła, który bije po oczach z samego już dołu. Pierwsze wrażenia - fatalne. Nie dość, że ujrzałam zaledwie 20-30 stanowisk zajętych głównie przez Ludzi-od-kabli oraz Ludzi-od-starych-telefonów, to jeszcze z chraboczącego głośnika (oczywiscie na sprzedaż - 12€) zaleciało mi jakże swojsko "Ona tańczy dla mnie".
"Na przyjęciu powinno się jeść mądrze, ale niezbyt dużo, i mówić dużo, ale niezbyt mądrze."
William Somerset Maugham
Forma i wykonanie
Wyobraźnia artystów nie ma granic. W tym temacie także mnogość materiałów używanych przy tworzeniu tych grobiazgów dała pole do popisu. Podstawki wykonywane były zarówno ze srebra, złota, drewna i kryształu. Zdobione były kością słoniową, szlachetnymi kamieniami stanowiąc wyjątkową część zastawy stołowej. Zobaczcie jak szczegółowo były wykonywane.
Historia małego pomocnika
Początek jego historii określa się na koniec XVII wieku. Początkowo używany był tylko przez głównego lokaja w wielkich majątkach ziemskich, który kroił indyka czy świniaka na obiad i by jego obecność nie była zaznaczona tłustymi śladami swojej "działalności" tuż obok mięsa stała elegancka, wtedy jeszcze dużo większa podstawka, bo pod dwa duże noże. Później zaczeły być popularne wśród szlachty, epoka wiktoriańska zaś była czasem rozkwitu wszelkich sztuk rzemieślniczych jak i wielkich wynalazków.
Wielką estymą cieszyły się szczególnie we Francji, gdzie zwane były "porte couteau". Najsłynniejszymi markami były francuskie Lalique i O.Gallia, niemiecka WMF i zapewne znana Wam rosyjcka firma, która zasłynęła na świecie z twierdzenia bajecznych jaj - Faberge.
Dlaczego nie dzisiaj?
Odpowiedź na to, dlaczego ten przedmiot przestał być już praktycznie używany jest absurdalnie prosta. Obrusy. Bo, nie oszukujmy, w ilu jeszcze domach przykrywa się stół obrusem przy każdym posiłku. W ilu chociaż do obiadu? A to właśnie w tym tkwiła rola podstawki - by nie ubrudzić obrusu. W dzisiejszych czasach najlepsze firmy w swojej kolekcji wciąż jako jeden z elementów zastawa stołówej mają podstawki vide Rosental - najczęściej jednak można je kupić jako gadżet w sklepach typu Flo itp.
Z resztą, sam pomysł nie jest typowo europejski - w Azji od dawien dawna używa się jej odpowiednik - podstawka pod pałeczki. Także tutaj zarówno kształt jak i materiał dawał ogromne pole do popisu dla artystów, ale w przeciwieństwie to swojego znajomego ze starego kontynentu - używany jest po dziś dzień.
Kolejna zbędna rzecz?
Ale możecie zapytać zupełnie logicznie - dlaczego nie można było opierać po prostu o talerz? Cóż, odpowiedzi może być kilka. Po pierwsze talerze zmieniano do jednego posiłku nawet kilka razy. Po drugie trochę tak jak podstawka na grzanki - rzecz niekoniecznie potrzebna, przecież można po prostu podać na zwykłym talerzu bądź w koszyczku. Ale właśnie w tym tkwiła celebracja jedzenia. Kiedy ze zwykłego obiadu można było dzięki pięknym przedmiotom i nawet prostym potrawom stworzyć królewską ucztę. W końcu "jemy" jakże oczami :)
Moja mała kolekcja tych cudeniek wygląda następująco:
![]() |
| Podstawka pod nóż |
Po lewej stronie dwie figurki psów - jeden w biegu niestety uszkodzony,drugi leżący, do którego mam ogromny sentyment, gdyż był to pierwszy do kolekcji podarowany przez Mamę :) Po prawej ryba i na dole trochę skryta jaskółka. Niestety teraz bardzo rzadko mam okazję kupić czy znaleźć takie, które ubarwią mój zwierzyniec. Marzy mi się uzbierać kiedyś całą kolekcję dwunastu zwierzątek Christofle Gallia, ale cóż, marzenia antykwariusza. Ceny pojedynczych figurek jeśliśmy w nich zakochani są do przełknięcia - za komplet jednak ceny są oszałamiające ;) Pod tym linkiem możecie zobaczyć wszystkie zwierzątka z francuskiej kolekcji: http://www.lamidesarts.fr/GALLIA-CHRISTOFLE-ART-DECO-SILVER-PLATED-SET-12-KNIFE-REST Które Wam się podoba najbardziej? :)
![]() |
| Podstawka pod nóż |
![]() |
| Podstawka pod nóż |
Faktem jest też, że antyków jest po prostu coraz mniej. Większość ląduje w ramionach prywatnych kolekcjonerów z którymi w licytacji trudno jest wygrać, czasami wydaje się, że są w stanie zaoferować dużo wiecej niż przedmiot jest wart byleby tylko go mieć. Ale to już kwestia gustów i sentymentów. Skąd je zatem brać i tak naprawdę dlaczego to się opłaca - o tym w następnym poście.
A wy, macie jakieś ulubione wzory talerzy, filiżanek z dzieciństwa? Stare drobiazgi, które przypominają Wam Babcię albo wakacje na wsi? Dobrego Wieczoru!
Zdjęcia antycznych podstawek pochodzą z brytyjskiej strony kniferests.co.uk gdzie zobaczyć i zakupić możecie wiele innych modeli i poczytać szerzej o ich historii.
Dzisiaj poniedziałek i początek tygodnia więc mogę Wam zdradzić nad czym ostatnio główkuję. Od kilku tygodni myślę nad pewnym projektem, którego nazwa wzięła się i mam nadzieję niektórym jest znana - dzięki świętej Teresie z Lisieux. Mały kwiatek, bo tak nazywana była druga przy Joannie D'arc patronka Francji, należy do grupy Doktorów Kościoła Katolickiego - grono najwybitniejszych 33. świętych. Więc cóż takiego uczyniła św. Tereska? Jakich heroicznych czynów dokonała, jakie elaboraty, jakich odkrycia dokonała? Dlaczego tak bardzo mnie natchnęła i zachwyciła?
Święta Teresa nie była ani naukowcem, ani wojownikiem ani nie zginęła śmiercią heroiczną w wyniku działań wojennych. Była skromną, młodziutką siostrą, która zmarła w wieku 23 lat a całe swoje życie "dorosłe" spędziła w zakonie. Ale swoje życie spędziła tak pięknie i w tak niesamowity mimo że "najzwyklejszy" sposób, że stała się dla mnie swoistym drogowskazem. Tereska. Doskonałość życia codziennego. Geniusz małych spraw. Mistrzyni czynności najmniejszych. Od tego właśnie chciałabym zacząć - nie będę przenosić gór, będę powoli przekładać kamyki, każdy dokładnie obracając w palcach aby nic co niepożadane nie wylądowało po mojej stronie lustra.
Dzisiaj lekko - bo sobotnie- jeden z moich ulubionych szybkich i łatwych letnich
przepisów - szparagi z ziemniakami zapiekane z ziołowej śmietanie! Przygotowanie
zajmuje koło 20 minut + czas w piekarniku.
![]() |
| szparagi zapiekane przepis |
Kilka dni nieobecności - niewybaczalne! Nie był to jednak tydzień leniwy, wręcz przeciwnie - straszliwie produktywny - jak na razie udało mi się sprawić:
2 słoiki dżemu z owoców leśnych
3 słoiki dżemu z truskawkami i rabarbarem z przepisu z ukochanej strony mojewypieki
2 słoiki fasolki szparagowej
3 słoiki mojego ulubionego dżemu z cebuli z porzeczkami
2 słoiki dżemu truskawkowego z wanilią
I cóż - powoli się rozkręcam - jednak moją przetworową radość zakłócił brak truskawek, dosyć niespodziewany niestety. Nastawiam się na zrobienie kilkunastu opakowań z truskawkowym musem, ale cóż po ptakach - może jeszcze gdzieś uda mi się dostać. Dzisiaj cała kuchenka zastawiona jest w czereśniach a przede mną jeszcze śliwki i agrest.
Przyznam Wam się szczerze, przy każdej wizycie w stolicy Portugalii idę z wycieczką do Oceanarium. Pierwszy raz byłam mając 9 lat i wciąż jest to jedno z moich ukochanych miejsc na mapie Lizbony. To drugi obiekt (pierwszy to oczywiście Ogród Zoologiczny, który jest totalnym MUST-SEE jeżeli wybrałyście się na podróż z dziećmi lub, tak jak ja zakochane jesteście w oceanie i jego mieszkańcach :)
![]() |
| Co warto zobaczyć w Lizbonie |
Dojazd jest bardzo prosty, wystarczy wysiąść na stacji >Oriente< i iść cały czas prosto do wybrzeża - tam skierować się w prawo i po kilkuset metrach jesteśmy na miejscu :) Oceanarium jest ogromne i na zwiedzanie jego powinnyście przeznaczyć sobie ok. 2-3 godziny. Podzielone jest na dwie części - wystawa stała i wystawy czasowe (obecnie są to żółwie morskie). Wstęp kosztuje 16€ za osobę dorosłą na wystawę stałą, dzieci do lat trzech mają wejście za darmo.
Korzystając z mojego pobytu w najsmaczniejszym portowym mieście świata - Lizbonie - staram się korzystać jak tylko mogę z dobroci szerokiego dostępu do wszelakich ryb i owoców morza. Do mojej Listy 100 rzeczy które chciałabym zrobić zanim umrę mogę z dniem dzisiejszym dopisać trzy gatunki ryb, których wcześniej nie jadłam a jednym z nich - możecie uwierzyć lub nie ;) - są właśnie sardynki. Wraz z najlepszą portugalską kucharką przedstawiam Wam przepis na sardynki smażone w głębokim tłuszczu.
![]() |
| Sardynki smażone w głębokim tłuszczu - przepis |
Kilka dni temu pokazałam ekspresowy przepis na Doradę a w swoim archiwum mam też świetny sposób na małże dostępne także w Polsce (ok. 17 zł za 1kg opakowanie). Dziś dzień z zaczynamy z sardynkami i moim tłumaczeniem - dlaczego ich wcześniej nie jadłam. Ości. Naprawdę przez lata nie byłam sobie w stanie wyobrazić, żeby zjeść CAŁĄ rybkę. Mimo iż są maleńkie i ich ości delikatniutkie to zdecydowałam się na nie dopiero w tym roku. Lądują jednak w zakładce: przekąski do piwa, bo uważam, że są w tej roli świetne.
Jedna z moich ulubionych ryb - dorada! Zawsze to piszę więc i teraz Was To nie ominie - najsmaczniejsza ryba to ryba najświeższa z solą i dodatkiem kilku ulubionych ziół np. rozmarynu czy tymianku oraz czosnku - zobaczcie przepis na doradę :)
![]() |
| Dorada co to za ryba? |
Dorada - Przepis
Moim ulubionym sposobem przyrządzania ryby jest grillowanie - tutaj w warunkach polowych! Najlepsza sól do ryb i owoców morza to ta gruboziarnista. Poproście zawsze o przyrządzenie takiej gotowej ryby do grillowania w sklepie rybnym - patroszenie, odcięcie ogona, płetw i pozbycie się łusek - tak przygotowana ryba jest praktycznie gotowa - wystarczy dodać ulubionych przypraw.
![]() |
| Przepis na doradę |
Rybę dobrze jest przekroić od ogona do głowy na pół i smażyć na skórze tak długo, aż wierzchnia warstwa mięsa przybierze koloru jasnomlecznego - wtedy możemy spokojnie obrócić rybę na drugą stronę. Warto też poprosić w sklepie o "resztki" rybne typu głowy, przyrządzić można na nich świetną zupę rybną! Dobrego dnia! :)
Najlepiej smakuje z sałatką z twardych pomidorów z bazylią i oliwą!
Ostatnie dwa dni były całkiem pracowite - oprócz kilkunastu godzin spędzonych przy patchworkowym projekcie udało mi się odnowić mój bardzo, bardzo stary stołek z dzieciństwa, który lat ma ponad 25. Całkowity czas na niego poświęcony trudno mi obliczyć - farba musiała schnąć 6 godzin a warstw było kilka - do tego ścieranie lakieru też swoje trwało. Zobaczcie jak pomalować krzesło bądź stołek i zrobić fajny mebelek do pokoju dziecięcego.
A to są narzędzia, których użyłam do jego renowacji:
A to są narzędzia, których użyłam do jego renowacji:
Witajcie, dzisiaj i w ciagu następnych kilku tygodni o Portugalii i Lizbonie - jednym z moich najukochańszych miast w tej części Europy. Chyba nigdy do końca nie będę mogła powiedzieć, że znam ją bardzo dobrze - zaskakuje mnie przy każdej wizycie, a tym razem, po raz pierwszy w życiu byłam w lizbońskim Zoo.
![]() |
| Ogród Zoologiczny |
Jak tu trafić? Nie ma nic prostszego - stacja metra nosi nazwę Jardim Zoologico i wejście do Zoo znajduje się dokładnie przy wyjściu z metra więc dojazd jest bardzo dobry. Co niestety zaskoczyło mnie bardzo nieprzyjemne na samym wejściu to cena biletu - osoba dorosła 18€ - dzieci do lat 3 za darmo, starsze prawie tyle co dorosły. Czy warto więc?

















