Powoli, powoli zaczyna się robić głośno w polskiej blogosferze na temat kosmetyków amerykańskiej firmy Kiehl's. Otwarcie pierwszego polskiego sklepu miało miejsce w pierwszym tygodniu września 2015 - choć zapewne wiele z Was słyszało o marce pierwszy raz za sprawą nissiax83, kiedy w czerwcu 2012 (?) roku pisała o swoim nowym odkryciu czyli o Midnight Recovery Concentrate.
| Midnight Recovery Concentrate Kiehl's |
Sama o produkcie czytałam dużo wcześniej jednak nie byłam do końca przekonana do nieznanej mi marki. Dopiero większe wczytanie się w fenomenalny skład i opinie o nieprzeciętnej wydajności produktu zadecydowały o jego kupnie. Ściągałam go sobie ze Stanów przez ebay'a ( zapłaciłam coś koło 44$ bez wysyłki ) i tak rozpoczęłam stosowanie.
Nie ma co kręcić - swój post z 2014 roku przeczytałam z lekkim rozbawieniem, a czasem nawet zażenowaniem. Trochę jak czytanie pamiętnika małej dziewczynki. Pozwala to jednak docenić zmiany, jakie zaszły w moim życiu, a nawet dostrzec coś na co przyszło mi czekać wiele lat - dojrzałość. Wiele jednak z moich złotych myśli 25latki mogłoby w tej uroczej głowie pozostać - raczej nikt by na tym nie stracił. Z resztą, zobaczcie sami:
"Rok 2014 był tak straszliwie przesycony u mnie zakupami, że na myśl o tym jest mi trochę wstyd. Jeszcze nigdy nie wydałam na kosmetyki tyle, ile w tym roku i staram się nie mieć wyrzutów sumienia, w końcu zarobiłam, więc miałam całkowite prawo je wydać. Jednak lekko mnie poniosło w połowie roku i jako, że nastąpił przesyt w tej dziedzinie - powoli wcielam plan, który starałam się delikatnie realizować przez ostatnie tygodnie...
Nie chciałabym tutaj w jakikolwiek sposób kogoś urazić - będę dziś pisała o moich i tylko i wyłącznie moich wyborach - do głowy by mi nie przyszło, żeby komukolwiek, cokolwiek wyliczać i o to proszę także Was. Każdy żyje w taki sposób, by być szczęśliwym i nie nam jest osądzać kto i w jaki sposób do tego dąży."
"Nigdy nie marzyłam, aby stać się minimalistką i w samym minimalizmie jest wiele rzeczy, które stanowią dla mnie problem nie do przejścia, co mimo wszystko samej filozofii w moim życiu nie przekreśla. Z resztą, ja jestem za tym, aby nie popadać w skrajności i zewsząd brać po troszkę tego, co nam się najbardziej podoba. Trudno mi jest określić moment, kiedy pomyślałam o tym pierwszy raz. Nie było to tak, że wszystkiego zaczęło być w moim życiu za dużo, przesyt rozpoczął się w mojej głowie. Dzisiaj zacznę więc trochę o tych rzeczach, które sprawiają, że zdaję sobie sprawę jak długa droga przede mną."
Po pięciu latach wiem, że nie ma żadnej rzeczy, która byłaby nie do przejścia - zarówno w samym minimalizmie jak i życiu. Wciąż nie lubię skrajnych rozwiązań, ale wiem, że czasem są tak samo bolesne jak i niezbędne. Przeszłam długą drogę, wywróciłam całe swoje życie do góry nogami wierząc, że to słuszne i wiem, że w wielu momentach wierzyłam, że robię wszystko w możliwie najlepszy sposób.
Ale zbyt często szukałam siły na zewnątrz marząc, by ktoś dostrzegł fałsz w uśmiechu, przesadną grzeczność w odpowiedziach na pytania, by ktoś po prostu przyjechał i był. Ale grzeczne dziewczynki nie proszą, grzeczne dziewczynki latami uśmiechają się, kiedy ktoś bywa bezmyślny i okrutny w ocenie i osądach.
