Długo się zastanawiałam nad utworzeniem serii postów na temat florystyki - sztuki układania kwiatów, przycinania, rozsadzania, podlewania - jednym słowem, pielęgnacji. Jakkolwiek banalnie by to nie brzmiało wychowałam się wśród kwiatów - moja Mama jest florystką, mamy własną kwiaciarnię w malutkim miasteczku na Pomorzu - nawet w dzieciństwie wyjeżdżając na wakacje nad morze dorabiałam sobie w kwiaciarni u wujostwa. Kwiaty są dla mnie tak naturalną rzeczą w domu jak łóżko czy stół, bez nich czuję się nieswojo i zdecydowanie czegoś mi brak.
Mam nadzieję, że wśród Was są także miłośniczki kwiatów, bukieciarstwa a może nawet prawdziwe artystki w dziedzinie florystyki. To piękna dziedzina i uspokajające zajęcie - jak z resztą każdy kontakt z naturą. Jako zawód to nie wygląda jednak wcale tak bezproblemowo. Często spotykam się z opinią, iż florystyka i kwiaciarnia to sama przyjemność - pięknie pachnie, wokół cudowne kwiaty i spokój oraz przyjemność, którą daje ich układanie. Cóż, częściowo się zgadzam, ale tylko częściowo. To prawda, przygotowanie sobie świątecznego stroika czy ikebany w domowym zaciszu rzeczywiście jest niezmiernie uspokajającym zajęciem. Jednak zrobienie bukietu z 50 róż o centymetrowej średnicy łodygi z niecierpliwiącym się klientem i gromadą innych tuż za nim, cóż, trochę mniej ;)
