To moja pierwsza poduszka szyta metodą patchworku, około dwóch lat temu. Jako że jeszcze wtedy nie posiadałam własnej maszyny do szycia wszystko musiałam przeszyć ręcznie - a miejscami dwa razy. Z kartonów wycięłam sobie kwadrat a obszycia brzeżne dopasowałam do wielkości poduszki.
Nie jest to może najpiękniejsza i najlepiej wykonana poduszka - ale przeszła bez szwanku wiele prań i jest dla mnie ceną pamiątką pierwszych doświadczeń z szyciem bardziej skomplikowanych poszewki niźli tych uszytych z jednego kawałka materiału. Całe szczęście jej zdjecia zachowały mi się na dawno już zapomnianym blogu i mogę pokazać jak wyglądała tuż po przygotowaniu. Widać oczywiście każdy błąd jak na dłoni - ale sentyment jaki do niej mam sprawia, że nawet błędy te pokochałam.
 |
| Poszewka patchworkowa - jak zrobić? |
Nie jest to może najpiękniejsza i najlepiej wykonana poduszka - ale przeszła bez szwanku wiele prań i jest dla mnie ceną pamiątką pierwszych doświadczeń z szyciem bardziej skomplikowanych poszewki niźli tych uszytych z jednego kawałka materiału. Całe szczęście jej zdjecia zachowały mi się na dawno już zapomnianym blogu i mogę pokazać jak wyglądała tuż po przygotowaniu. Widać oczywiście każdy błąd jak na dłoni - ale sentyment jaki do niej mam sprawia, że nawet błędy te pokochałam.
Długo się zastanawiałam nad utworzeniem serii postów na temat florystyki - sztuki układania kwiatów, przycinania, rozsadzania, podlewania - jednym słowem, pielęgnacji. Jakkolwiek banalnie by to nie brzmiało wychowałam się wśród kwiatów - moja Mama jest florystką, mamy własną kwiaciarnię w malutkim miasteczku na Pomorzu - nawet w dzieciństwie wyjeżdżając na wakacje nad morze dorabiałam sobie w kwiaciarni u wujostwa. Kwiaty są dla mnie tak naturalną rzeczą w domu jak łóżko czy stół, bez nich czuję się nieswojo i zdecydowanie czegoś mi brak.
Mam nadzieję, że wśród Was są także miłośniczki kwiatów, bukieciarstwa a może nawet prawdziwe artystki w dziedzinie florystyki. To piękna dziedzina i uspokajające zajęcie - jak z resztą każdy kontakt z naturą. Jako zawód to nie wygląda jednak wcale tak bezproblemowo. Często spotykam się z opinią, iż florystyka i kwiaciarnia to sama przyjemność - pięknie pachnie, wokół cudowne kwiaty i spokój oraz przyjemność, którą daje ich układanie. Cóż, częściowo się zgadzam, ale tylko częściowo. To prawda, przygotowanie sobie świątecznego stroika czy ikebany w domowym zaciszu rzeczywiście jest niezmiernie uspokajającym zajęciem. Jednak zrobienie bukietu z 50 róż o centymetrowej średnicy łodygi z niecierpliwiącym się klientem i gromadą innych tuż za nim, cóż, trochę mniej ;)
Wtedy sięgam do mojego ulubionego przepisu na mokrego czekoladowca - ciasto jest bardzo wilgotne, w dodatku nie dodaje się tutaj proszku do pieczenia!
Był taki czas, kiedy słysząc słowo Warszawa widziałam tylko nadymaną bańkę pełną celebrytów, nowobogackich i zadufanych w sobie mieszkańców stolicy. Teraz po trzech latach jestem w stanie Warszawy bronić do ostatniej kropli krwi :)
Co prawda nie czuje się prawdziwym Warszawiakiem, ani nawet Warszawianką :D, ale jest kilkanaście takich miejsc za które to miasto po prostu kocham. I choć czasem mam dość przepełnionej komunikacji miejskiej i ludzi, którzy swoim zadartym nosem zdzierają farby z sufitów - to po prostu bardzo lubię tu mieszkać. Tym bardziej kiedy wstaję w sobotę i wiem, gdzie spędzę poranek z rodziną - Targ Śniadaniowy na Żoliborzu!
Wystawców jest bardzo wielu - zjeść można tu nawet do 15stej - tak długo obsługują oni klientów :) Do wyboru mamy kuchnie azjatyckie - Chiny, Tajlandia oraz włoskie czy indyjskie. Jest ogromna ilość stanowisk z przetworami domowej roboty, serami, ciastkami, plackami, muffinkami, quichami, ogromnymi i malusieńkimi naleśnikami a także kiełbasa, smalec, jajecznica, kaszanka uuuuff - każdy znajdzie coś dla siebie.
Ja jestem ogromną fanką absolutnie przepysznych mieszanek z termomixa - synek sam wciągnął dwa kubki owocowo-warzywnego (żółty i delikatnie słodki), syn jest fanem arbuza, a ja niesamowicie orzeźwiającego napoju z natki pietruszki. Pierwszy raz byłam zupełnie zachwycona naprawdę świeżym i mającym mało co wspólnego z ostrym charakterem natki smakiem. Niebo w gębie! Zobaczcie przepis, który udało mi się odtworzyć na napój z pietruszki i imbiru.
Dzisiaj próbowaliśmy maleńkich, holenderskich naleśniczków z nutellą (do wyboru było wiele innych opcji) Moja figura zdecydowanie ucierpiałaby bardziej gdyby Targi odbywały się cały weekend, ale nie oszukujmy się, raczej nie należę do tych osób, które jakoś szczególnie pilnują diety i wolą być po prostu szczęśliwe, nawet jeżeli miałoby się to skończyć dodatkowym centymetrem tu i ówdzie. A centymetry cóż, będzie trzeba po prostu spalić :)
Szukacie podobnych miejsc na mapie Warszawy? Zobaczcie też:
- Hala Mirowska
- Plonoteka na Powiślu
Ps. A propos tego szczęścia - jestem w trakcie czytania lekkiego poradnika "Projekt Szczęście" oraz "Projekt Mądre Wychowanie". Ale o tym parę słów w przyszłym tygodniu. Idę pobiegać :)
Wspaniałej soboty! :)
Co prawda nie czuje się prawdziwym Warszawiakiem, ani nawet Warszawianką :D, ale jest kilkanaście takich miejsc za które to miasto po prostu kocham. I choć czasem mam dość przepełnionej komunikacji miejskiej i ludzi, którzy swoim zadartym nosem zdzierają farby z sufitów - to po prostu bardzo lubię tu mieszkać. Tym bardziej kiedy wstaję w sobotę i wiem, gdzie spędzę poranek z rodziną - Targ Śniadaniowy na Żoliborzu!
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
Przychodzimy tu co prawda dopiero od kilku tygodni, ale czuje się jakby to było nasz stały punkt w tygodniowym programie. Liczba wystawców i atrakcje dla dzieci sprawiają, że nie ma szans abyśmy nie spędzili tu dwóch, trzech godzin. Są tu wielkie piknikowe ławy jak i drewniane stoliki i krzesła - miejsca na rozłożenie się z leżakiem i kocem a dla dzieci płac zabaw, trampolina i wieeelka kula w której można się toczyć po trawie a także stoliki z zagadkami i kolorowankami :)
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
Większość dań przygotowywana jest na naszych oczach, a ciasto robi się na dwóch rodzajach patelni. Wielkie do naleśników i te specjalne do maleńkich, okrągłych, naleśnikowych placków. Można tu zjeść również krewetki oraz pyszną, cieniutką oryginalną włoską pizzę, która dzisiaj była naszym daniem głównym. Jeżeli chodzi o ceny - cóż bardzo różnie, nie nastawiajmy się jednak na bardzo tanie wyjście. Porcja naleśniczków na zdjęciu poniżej - 14zł, pizza z szynką parmeńską i rukolą 25zł czyli ceny bardziej "lokalowe" ale trzeba przyznać, że jedzenie jest tego warte.
 |
| Targ Śniadaniowy na Żoliborzu |
- Hala Mirowska
- Plonoteka na Powiślu
Ps. A propos tego szczęścia - jestem w trakcie czytania lekkiego poradnika "Projekt Szczęście" oraz "Projekt Mądre Wychowanie". Ale o tym parę słów w przyszłym tygodniu. Idę pobiegać :)
Wspaniałej soboty! :)
Za sprawą posta Abily postanowiłam nie dość, że także przygotować, ale i do końca roku skończyć listę 100 książek, które według BBC warto przeczytać :) listę kopiujemy u siebie zaznaczając boldem te, które już przeczytałyśmy. Kilka książek z listy stanowi podstawę ekranizacji kilku naprawdę świetnych filmów ( vide 5 10, 15, 21, 60.. Och naprawdę wiele! ) Jestem w trakcie czytania kilku książek podczas samotnie spędzanych wieczorów, których nie ma na liście, wiec moje wyzwanie będzie raczej przyszłotygodniowe :) a może stworzyć wyzwanie STU KSIĄŻEK? Co wy na to? :)
Powiem szczerze, że w temacie układania książek miałam swego czasu hopla. Za każdym razem, kiedy byłam szaleńczo zdenerwowana - układałam książki - raz w kolejności alfabetycznej (autorów lub tytułów) innym razem od największej do najmniejszej, robiłam fale z grzbietów, a kilka miesięcy temu ułożyłam kolorami. Efekt już nie jest tak spektakularny - tym bardziej, iż niestety większość książek czeka na przeprowadzkę w kartonach lub w domu rodzinnym.
Witajcie w ostatniej już odsłonie minirecenzji miniświeczek z Kringle. Przyznam szczerze, miałam nadzieję na prawdziwego konkurenta dla Yankee Candle jednak srodze się zawiodłam. W świecach Kringle przeszkadza mi przede wszystkim to, co zniechęcało mnie przez lata do wszystkich świec zapachowych. Z wyjątkiem dosłownie kilku zapachów, które spodobały się szczególnie czyli Peony i Pancake Breakfest świece bywają bardzo sztuczne lub pachną bardzo słabo. Bardzo chciałabym powąchać świec w "dużym formacie" - mam nadzieję, że mylę się w kilku przypadkach, przy których zawiodłam się najbardziej - Tranquil Waters, Petals in Water i Under The Sea.
 |
| Kringle - świece zapachowe |
Witajcie serdecznie, mam nadzieję, że u Was tak samo piękne słońce jak dzisiaj na północy :) dzisiaj chciałabym Wam pokazać jakie rodzaje sztucznych dekoracji wykorzystuje się przy stojeniu kwiatów zarówno w wiązance jak i pojedyńczym kwiatku.
 |
| Dodatki do kwiatów, co to jest sizal |
Kiedyś, do najpopularniejszego przystrojenia należała zwykła plastikowa szeroka wstążka - później doszły na niej wzory, serduszka i kwiaty - a kilkanaście lat później z mody na szerokość kilkucentymentrową - nastało nowe - i to te wspominam najmocniej - półcentymentrowe :)) Teraz zawiązanie takiej wstążki na róży nie jest zdecydowanie dobrze widziane, chociaż zdarza się nierzadko, że właśnie taką wstążkę na czerwonym goździku mam przygotować - sentyment przewyższa modę :)
Najczęściej stosowanymi materiałami w kwiaciarniach są te pochodzenia naturalnego, ale farbowane na przeróżne kolory. Przedstawię wam dziś materiał używany zazwyczaj zamiast typowej wstążki. A zaczniemy od... sizalu.
Były czasy, kiedy życie codzienne było przesycone, małymi, drobnymi pięknymi przedmiotami. Kiedy przykładało się dużą wagę do dużą szczegółu. Kiedy przygotowania do najprostszych czynności potrafiły pochłonąć cały sztab ludzi, od najmłodszych do najstarszych, a planowanie posiłków rozpoczynało się już kilka dni wcześniej, menu rozplananowane było według sezonowości warzyw i owoców, zwierzyny. Kiedy przykładało się wagę do nauki nie tylko kaligrafii czy muzyki, ale i do pięknego jedzenia sztućcami, doborem szkła czy zastawy.
Czas, kiedy jadano pięknie, podawano pięknie, kiedy rytuał wspólnych posiłków był jednym z najważniejszych chwil w ciągu dnia - najdroższym czasem. Zabranie talerza do pokoju i szybkie połykanie go w samotności było tak niestosowne, że nikt, kto nie był obłożony chorobą nawet by na to nie wpadł.
Sztuka prostoty i Sztuka minimalnizmu - Dominique Loreau
Dwie podobne, w zasadzie uzupełniające się książki. Przepełnione niezliczonymi cytatami z dzieł wschodnich i starożytnych filozofów, z książek wpółczesnych pisarzy a nawet filmów i seriali. Obydwie kierują się zasadą "Mniej znaczy więcej" i czerpią pełnymi garśćmi z filozofii Orientu. Pokazują jak uczynić życie łatwiejszym pozbywając się tego, o czym nawet nie wiemy, że nie jest nam do końca potrzebne - przedmiotów, nawyków a nawet znajomości.
Mieli dziesiątki pudeł wypełnionych przedmiotami, ktore czekały na to, by pewnego dnia ktoś się nimi posłużył. Mimo to Kleinowie sprawiali wrażenie biednej rodziny.
fragment "Z archiwum X"
Sztuka prostoty to pierwsza książka tej autorki z którą się zetknęłam. Jest ona skupiona bardziej wokół minimalizmu w sferze naszego ciała i umysłu. Pokazuje w jaki sposób o siebie zadbać, w jaki sposób można patrzeć na siebie i to, co nas buduje, charakteryzuje, kształci. Książka podzielona jest na trzy części: Materializm i minimalizm, Ciało oraz Dusza - każdy rozdział powoli pokazuje nam to, co przynajmniej powinno być najważniejsze. Zmusza do zastanowienia się nad każdym aspektem naszego życia, zadaje pytanie o to skąd w nas taka potrzeba gromadzenia przedmiotów i jej ciężarze, z którego rzadko zdajemy sobie sprawę, choć paradoksalnie często wiemy, iż posiadamy za dużo i najczęściej dlatego trudno nam podejmować decyzje.
 |
| Sztuka prostoty, Sztuka Minimalizmu - recenzja książek o minimaliźmie |
Jeśli będziemy czytać ją powoli, dokładnie i zastanowimy się nad każdym zdaniem, nie będzie to książka łatwa. Nie chodzi o to, że wzbudzi w nas wyrzuty sumienia, że mamy więcej "od" bo to zupełnie nie o to chodzi. Nie przeczytamy tu o tym na co "powinniśmy" wydawać swoje pieniądze - bardziej pomoże nam zastanowić się dlaczego tak naprawdę chcemy to posiadać.
W książce chyba najbardziej podobało mi się to, że pomaga się zatrzymać. Z każdą kolejną kartką zegar przesuwał się coraz wolniej, cichły odgłosy z gwarnej i pędzącej ulicy, słońce nieśmiało wdzierający się przez zasłony przestało czuć się jak persona non grata, a bicie serca stymulowało rytmiczne przesuwanie się oczu po tekście. Jak banalnie to może brzmieć, a jak wielką ulgę potrafi przynieść.
Przedmioty martwe, czy macie zatem duszę, która przystaje do naszej duszy, i potraficie otoczyć nas miłością?
Alphonse de Lamartine, Harmonie poetyckie i religijne
 |
| Sztuka prostoty, Sztuka Minimalizmu - recenzja książek o minimaliźmie |
Sztuka minimalizmu stanowi wykładnię prostego podejścia w stosunku do swojego mieszkania, o przygotowaniach do zmiany dotychczasowego stylu życia i technikach na nią pozwalających - bo nie oszukujmy się, wewnętrzny sprzeciw budzi się w nas coraz bardziej z każdym kolejnym rozdziałem - jesteśmy przyzwyczajeni do pewnych wygód, które często są większą stratą czasu i pieniędzy niż sam ich efekt. Autorka w Sztuce Prostoty nie próbuje nam narzucać drogi mnicha czy tym bardziej pustelnika - wskazuje te elementy, na które po prostu warto wydać większe pieniądze - porządna, klasyczna torebka, wygodny materac. Można tu nawet odnaleźć taką małą szkołę kształtowania wizerunku, wskazówki dotyczące odżywiania, pielęgnacji ciała a nawet o naszych relacjach z innymi ludźmi.
Kto sam siebie nie uczynił pięknym, nie ma prawa do obcowania z pięknem.
Kakuzo Okakura
Loreau nie dość, że nie odrzuca naszych małych codziennych radości takimi jak dla niektórych są kąpiel czy nawet pisanie postów, ale pokazuje jak tworzyć z nich rytuały, jak kreować momenty by stały się, mimo swej prostoty, pięknymi chwilami wartych absolutnej celebracji. O takiej celebracji chwili, rytuałach dnia codziennego pisałam już przy okazji wspólnych posiłków i mojego projektu Mała Droga, niesamowitym jest dla mnie jak takie maleństwem radości są w stanie zmienić spojrzenie na nasze życie i odnajdywać w tych właśnie najmniejszych, cóż, szczęście.
 |
| Sztuka prostoty, Sztuka Minimalizmu - recenzja książek o minimaliźmie |
To nie jest jednak książka z którą łatwo będziemy zgadzać się na każdym kroku. Dla ubogacenia poparta dziesiątkami inspirujących cytatów i pięknych przykładów, ale z pewnością każdy znajdzie trudność w realizowaniu minimalizmu w innej sferze swojego życia. Dla mnie najcięższym postanowieniem byłoby chyba to o niegromadzeniu książek. Lubię otaczać się mądrością i bohaterami z którymi przeżywałam ich życia, miłości a i często ich śmierć. Czuje się dobrze mając swoich towarzyszy na półce trwających w oczekiwaniu na ich kolej, na czas kiedy od nowa zacznę podzielać ich radości i porażki. W końcu, muszę się przyznać - książki czytam wiele razy, często odnajdując raz po raz jakieś inne odniesienia, inaczej ją interpretując w zależności od tego co dzieje się z moim życiu.
Osiągamy prostotę, zdrapując po małym kawałku wszystko, co nie jest rzeczywiste, wszystko, co nie jest użyteczne, wszystko, co nie ma sensu tak długo, aż w końcu - podobnie jak w przypadku rzeźby Dawida Michała Anioła - to co pozostaje, okazuje się tak piękne, że zapiera dech w piersiach.
Vicky Roin, Joe Dominquez, Twoje pieniądze albo życie
Rozdział Sztuki minimalizmu w codziennym życiu opowiadający o przeprowadzaniu renamentu w swoim mieszkaniu może niektórym przywieść na myśl to, o czym trąbi Perfekcyjna PD, o rzeczach funkcjonalnych i pięknych. O ograniczeniach, które powinniśmy na samych siebie nakładać, o rzeczach niezbędnych w mieszkaniu ale nawet o naszych lękach. Pokazuje możliwe psychologiczne przyczyny naszych nawyków i wyborów, naszych potrzeb i pragnień posiadania "więcej" Próbuje też odpowiedzieć na pytanie co jest ważniejsze - szczęście czy wewnętrzny spokój? Praca nad sobą, którą możemy dzięki tej książce jest niedoceniona - jak i nieoceniony jest każdy krok, który pozwala lepiej zrozumieć siebie.
Pewnego dnia spotkałem rabina, który mieszkał w maleńkim pokoju wyposażonym tylko w stół i krzesło. Zapytałem go: "Rabinie, gdzie są Pana meble?" Odpowiedział mi: "A Pan, gdzie są pana meble?". "Moje? Ale ja jestem tylko przechodniem.." "Ja też- odpowiedział rabin - jestem tylko przechodniem"
Stuart Wilde, Weight loss for the Mind
Z czystym sercem, mimo wszystko polecam.
"Książki kucharskie powinny podlegać cenzurze"
Stanisław Jerzy Lec
Nie mogę powiedzieć, że od kiedy w moim domu jest stały dostęp do internetu, a co za tym idzie wręcz nieograniczony dostęp do stron z przepisami, kuchennymi blogami, niezliczonym filmom na YT a wreszcie - setkami tysięcy książek kucharskich w formie ebooków - przestałam kupować drukowane książki z przepisami. Książki kucharskie uwielbiam, szczególnie te starsze - kiedy nie każdy, a nawet często żaden przepis nie był opatrzony fotografią i kiedy trzeba było włączyć wyobraźnię jak dana potrawa ma finalnie wyglądać i być podana. Dzisiaj pokaże Wam Małą Paryską Kuchnię autorstwa Rachel Kho.
Stanisław Jerzy Lec
Nie mogę powiedzieć, że od kiedy w moim domu jest stały dostęp do internetu, a co za tym idzie wręcz nieograniczony dostęp do stron z przepisami, kuchennymi blogami, niezliczonym filmom na YT a wreszcie - setkami tysięcy książek kucharskich w formie ebooków - przestałam kupować drukowane książki z przepisami. Książki kucharskie uwielbiam, szczególnie te starsze - kiedy nie każdy, a nawet często żaden przepis nie był opatrzony fotografią i kiedy trzeba było włączyć wyobraźnię jak dana potrawa ma finalnie wyglądać i być podana. Dzisiaj pokaże Wam Małą Paryską Kuchnię autorstwa Rachel Kho.
