Witajcie, dzisiaj i w ciagu następnych kilku tygodni o Portugalii i Lizbonie - jednym z moich najukochańszych miast w tej części Europy. Chyba nigdy do końca nie będę mogła powiedzieć, że znam ją bardzo dobrze - zaskakuje mnie przy każdej wizycie, a tym razem, po raz pierwszy w życiu byłam w lizbońskim Zoo.

Witajcie w ten zdecydowanie zbyt upalny dzień ;) Kilkanaście ostatnich dni spędziłam na Pomorzu, wśród lasów, zieleni, jezior i bliskich. Zgodnie z, co prawda bardzo młodą, tradycją w małym miasteczku na Pojezierzu Krajeńskim jak w wielu innych mniejszych miejscowościach podczas lata odbył się jarmark. W Człuchowie odbywa się więc Jarmark Lawendowy. Wystawcy zjeżdżają się całego regionu a ukoronowaniem jest msza odpustowa w kościele pw. św. Jakuba Apostoła :)

Kilka dni temu starałam pokazać Wam >Lizboński Ogród Zoologiczny< a dzisiaj o czymś, co wydawałoby się zupełnie zwyczajne, gdyby nie.. Sztuka. Lizbońskie metro liczy sobie aż (w porównaniu do warszawskiego) 49 stacji a każda z nich stworzona jest przez różnych artystów - są więc motywy komiksowe, morskie, tęczowe, barokowe, portretowe.. Zobaczcie sami :)

Wiele elementów buduję atmosferę w naszym domu. Są mieszkania w których czujemy się od razu jak u siebie, są też takie w których nawet siedząc na najwygodniejszej kanapie czujemy się nieswojo, i ukradkowo spoglądamy w stronę drzwi. Ze względu na brak własnego mieszkania często się przeprowadzamy - w ciągu ostatnich trzech lat trzy razy. Bardzo nie lubię przeprowadzek, ale uwielbiam sprawiać by nowe miejsce było ciepłe i przytulnie. Tak długo źle się czuję w nowym mieszkaniu, jak długo na ścianie nie zawiśnie mój obraz, który dostałam na ósme urodziny, portret dziadków na ścianie a na stoliku, przy którym czytam książki nie stanie moja ukochana lampa.

Osobiście nie jestem wielką fanką "lekkich" książek, na ogół szkoda mi czasu na czytanie lektur które nie pozostawią po sobie śladów czy nie staną się inspiracją do dużych zmian w moim życiu.

Jako, że w zeszłym miesiącu wydałam furę kasiory aby uszczęśliwić duszę i ciało - w tym miesiącu więc postanawiam nie kupować absolutnie żadnych kosmetyków, aby projekt-denko nareszcie miał sens. Miałam zamiar kupić także tylko jedną, jedyną książkę ale przecież są darmowe ebooki w formie quasilegalnych pdfów, więc zaczynam projekt Zerolipca.

Czyli tylko najpotrzebniejsze produkty.


Zaczęłam, a w zasadzie przestałam kupować kilka dni temu i po tygodniu widzę na koncie same plusy, w łazience w końcu coś się zaczyna denkować, lodówka nie jest zawalona jedzeniem - jest w niej tylko kilka produktów, które z racji upałów znaleźć się tam muszą - typu masło. Jemy wszystko świeże na bieżąco, staram się kupować więc dużo warzyw owoców, ale dokładnie tyle ile zjem jednego dnia.

Za nami ogromne wyprzedaże w amerykańskich sklepach stacjonarnych i internetowych. Szczęśliwcy zalapali się na woski za 50centów i duże słoje po 12$ :) Dzisiaj Yankee Candle ruszyli z nowymi produktami i kampanią Relaxing Rituals.

Dzisiaj przedstawiam Wam moją (jak na razie) ulubioną i morską i w ogóle przeukochaną świecę Yankee Candle o zapachu Beach Wood. Szczerze mówiąc wosk przy pierwszych paleniach wydawał mi się mocniejszy niż słój. Dopiero po dłuższym paleniu świecy uwolnił głębię, jakiej w wosku nie było.

Jak wiecie, uwielbiam porcelanę. Mam jej dosyć dużo (choć dla kolekcjonera "dużo" jest pojęciem bardzo względnym), prawie wszystko jednak skrzętnie pochowane - aby się nie kurzyły, żeby synek nie zbił (ostatnio jest w tym mistrzem), bo na zwykłe śniadanie nie warto specjalnie wyciągać, przecież może się potłuc w zlewie podczas zmywania etc. ect. W szafie mam też nawet nieodpakowaną pościel, kilka ręczników, prześcieradeł i kilka innych rzeczy na pozór nowych, które swoje życie spędzają w mojej szafie od niewiadomego mi nawet czasu nieruszone.

Przyznam, nie jestem jakąś szaloną fanką słodkich zapachów - unikam szerokim łukiem wszelkie różowe, owocowe i słodziaśne perfumy i z zapachami było do tej pory zupełnie podobnie. Ten zapach świecy Yankee Candle jednak zupełnie odmienił moje myślenie o połączeniu słodyczy i oceanu.

Dzisiaj w poście z serii "Światło w moim domu" chciałabym Wam pokazać lampy, które są obiektem moich marzeń. Jest kilka sklepów amerykańskich, którego asortymentu nie można kupić w Polsce - w zeszłym roku jednak mój ulubiony Pottery Barn umożliwił wysyłkę towarów do Naszego kraju. Ceny jednak są tak zawrotne, że wciąż niestety dla mnie nieosiągalne.