Wiele elementów buduję atmosferę w naszym domu. Są mieszkania w których czujemy się od razu jak u siebie, są też takie w których nawet siedząc na najwygodniejszej kanapie czujemy się nieswojo, i ukradkowo spoglądamy w stronę drzwi. Ze względu na brak własnego mieszkania często się przeprowadzamy - w ciągu ostatnich trzech lat trzy razy. Bardzo nie lubię przeprowadzek, ale uwielbiam sprawiać by nowe miejsce było ciepłe i przytulnie. Tak długo źle się czuję w nowym mieszkaniu, jak długo na ścianie nie zawiśnie mój obraz, który dostałam na ósme urodziny, portret dziadków na ścianie a na stoliku, przy którym czytam książki nie stanie moja ukochana lampa.

Osobiście nie jestem wielką fanką "lekkich" książek, na ogół szkoda mi czasu na czytanie lektur które nie pozostawią po sobie śladów czy nie staną się inspiracją do dużych zmian w moim życiu.

Jako, że w zeszłym miesiącu wydałam furę kasiory aby uszczęśliwić duszę i ciało - w tym miesiącu więc postanawiam nie kupować absolutnie żadnych kosmetyków, aby projekt-denko nareszcie miał sens. Miałam zamiar kupić także tylko jedną, jedyną książkę ale przecież są darmowe ebooki w formie quasilegalnych pdfów, więc zaczynam projekt Zerolipca.

Czyli tylko najpotrzebniejsze produkty.


Zaczęłam, a w zasadzie przestałam kupować kilka dni temu i po tygodniu widzę na koncie same plusy, w łazience w końcu coś się zaczyna denkować, lodówka nie jest zawalona jedzeniem - jest w niej tylko kilka produktów, które z racji upałów znaleźć się tam muszą - typu masło. Jemy wszystko świeże na bieżąco, staram się kupować więc dużo warzyw owoców, ale dokładnie tyle ile zjem jednego dnia.

Za nami ogromne wyprzedaże w amerykańskich sklepach stacjonarnych i internetowych. Szczęśliwcy zalapali się na woski za 50centów i duże słoje po 12$ :) Dzisiaj Yankee Candle ruszyli z nowymi produktami i kampanią Relaxing Rituals.

Dzisiaj przedstawiam Wam moją (jak na razie) ulubioną i morską i w ogóle przeukochaną świecę Yankee Candle o zapachu Beach Wood. Szczerze mówiąc wosk przy pierwszych paleniach wydawał mi się mocniejszy niż słój. Dopiero po dłuższym paleniu świecy uwolnił głębię, jakiej w wosku nie było.

Jak wiecie, uwielbiam porcelanę. Mam jej dosyć dużo (choć dla kolekcjonera "dużo" jest pojęciem bardzo względnym), prawie wszystko jednak skrzętnie pochowane - aby się nie kurzyły, żeby synek nie zbił (ostatnio jest w tym mistrzem), bo na zwykłe śniadanie nie warto specjalnie wyciągać, przecież może się potłuc w zlewie podczas zmywania etc. ect. W szafie mam też nawet nieodpakowaną pościel, kilka ręczników, prześcieradeł i kilka innych rzeczy na pozór nowych, które swoje życie spędzają w mojej szafie od niewiadomego mi nawet czasu nieruszone.

Przyznam, nie jestem jakąś szaloną fanką słodkich zapachów - unikam szerokim łukiem wszelkie różowe, owocowe i słodziaśne perfumy i z zapachami było do tej pory zupełnie podobnie. Ten zapach świecy Yankee Candle jednak zupełnie odmienił moje myślenie o połączeniu słodyczy i oceanu.

Dzisiaj w poście z serii "Światło w moim domu" chciałabym Wam pokazać lampy, które są obiektem moich marzeń. Jest kilka sklepów amerykańskich, którego asortymentu nie można kupić w Polsce - w zeszłym roku jednak mój ulubiony Pottery Barn umożliwił wysyłkę towarów do Naszego kraju. Ceny jednak są tak zawrotne, że wciąż niestety dla mnie nieosiągalne.

To moja pierwsza poduszka szyta metodą patchworku, około dwóch lat temu. Jako że jeszcze wtedy nie posiadałam własnej maszyny do szycia wszystko musiałam przeszyć ręcznie - a miejscami dwa razy. Z kartonów wycięłam sobie kwadrat a obszycia brzeżne dopasowałam do wielkości poduszki.

Poszewka patchworkowa - jak zrobić?

Nie jest to może najpiękniejsza i najlepiej wykonana poduszka - ale przeszła bez szwanku wiele prań i jest dla mnie ceną pamiątką pierwszych doświadczeń z szyciem bardziej skomplikowanych poszewki niźli tych uszytych z jednego kawałka materiału. Całe szczęście jej zdjecia zachowały mi się na dawno już zapomnianym blogu i mogę pokazać jak wyglądała tuż po przygotowaniu. Widać oczywiście każdy błąd jak na dłoni - ale sentyment jaki do niej mam sprawia, że nawet błędy te pokochałam.

Długo się zastanawiałam nad utworzeniem serii postów na temat florystyki - sztuki układania kwiatów, przycinania, rozsadzania, podlewania - jednym słowem, pielęgnacji. Jakkolwiek banalnie by to nie brzmiało wychowałam się wśród kwiatów - moja Mama jest florystką, mamy własną kwiaciarnię w malutkim miasteczku na Pomorzu - nawet w dzieciństwie wyjeżdżając na wakacje nad morze dorabiałam sobie w kwiaciarni u wujostwa. Kwiaty są dla mnie tak naturalną rzeczą w domu jak łóżko czy stół, bez nich czuję się nieswojo i zdecydowanie czegoś mi brak.